Een gebouw ventileren kost veel elektriciteit. Tenzij je verwarmt, koelt en ventileert met de kracht van zon en wind. Dat scheelt zo 85 procent op het energieverbruik. Het Earth, Wind & Fire-concept is een revolutionair ontwerp. De theorie komt van ingenieur Ben Bronsema.
In Rotterdam hebben we zo’n installatie toegepast voor de Erasmus Universiteit. Langeveld Building is het eerste onderwijsgebouw in Europa met een zogeheten EWF-systeem. Architect Matthijs Engele vertelt hoe dat in zijn werk is gegaan.
‘Het begint allemaal op het dak, waarop twee windvangers staan. De wind wordt met behulp van ventilatoren in een schacht geduwd. In die schacht - Bronsema noemt dat ‘de klimaatcascade’ - wordt de lucht gezuiverd en besproeid met miljoenen waterdruppeltjes. Dat maakt de lucht schoon en zwaarder. Als je wilt kun je warmte, koude en vaart toevoegen. Dat zorgt voor neerwaartse druk.' In een tweede schacht stijgt de lucht weer op en bereikt alle verdiepingen en ruimtes. Via een derde schacht verlaat de vuile lucht het gebouw weer. 'Wij noemen die derde schacht de zonneschoorsteen omdat we die met een zwarte achterwand zoveel mogelijk warmte van de zon laten vangen zodat de lucht nóg gemakkelijker opstijgt’, aldus Matthijs.
De mensen die in het gebouw werken, ervaren een aangename luchtstroom vaak zonder te weten hoe een en ander in zijn werk gaat: ‘Dit systeem zorgt voor een perfect klimaat’, legt Matthijs uit. ‘De lucht wordt alleen ververst, verwarmd of gekoeld als er mensen in het gebouw zijn. Ook zijn de lichten uit als er niemand is.’ Als je bedenkt dat er op het dak ook nog eens veel vierkante meters overblijven voor zonnepanelen, kun je je voorstellen dat zo’n gebouw meer energie levert dan dat het verbruikt.