In 1994 nam Paul de Ruiter als beginnend architect het ongebruikelijke besluit zijn eigen werkgebied te creëren. Hij nam een optie op een uniek terrein aan de uiterwaarden van de Rijn bij Rhenen, waar hij zelf de ontwikkelaar van vier villa’s werd. Henk en Jeanne Deys kochten op hun 65e de eerste kavel, gepaard met het ontwerp dat Paul erbij leverde. Voor hen was belangrijk dat ze er tot hoge leeftijd konden wonen; daarnaast was het uitgangspunt dat de villa één zou worden met het omringende landschap.
Villa Deys ligt uniek tussen de voet van de Utrechtse Heuvelrug en de uiterwaarden van de Rijn. De drie lineaire volumes van de woning lijken dankzij de begroeide daken en zijgevels uit het landschap omhoog te zijn geduwd. Het dak fungeert als een ‘vijfde gevel’ en de verschuiving van de volumes volgt de terrasachtige opbouw van de heuvel achter het huis, waardoor de woning naadloos in haar omgeving opgaat.
De woning is opgedeeld in drie stroken. De zuidstrook bevat de woonkamer, keuken en werkkamer, de noordstrook de slaapvertrekken en de garage. De middelste strook bestaat uit een zwembad met aan weerszijden een verbindingssluis die als entree en als orangerie fungeert. De drie volumes zijn ten opzichte van elkaar verschoven waardoor veel raamopeningen op de omliggende natuur zijn georiënteerd en de daglichttoetreding wordt geoptimaliseerd. Het zwembad fungeert als een lichthof in het midden van het huis. Niet alleen vanwege het lager liggende dak van de zwembadstrook en de aansluitende dakvlakken die met glas zijn bezet, maar ook doordat de lichte kunststof gietvloer, de wit gestucte wanden en plafonds, het water en de glazen wand van het zwembad het licht maximaal reflecteren en verder de woning in brengen.
De gehele woning is afgestemd op de wensen van het echtpaar. Alles is gelijkvloers, zonder drempels en met schuifdeuren. De lichtsferen, gordijnen, de houten buitenzonwering en alle schuifpuien inclusief de voordeur zijn elektrisch bedienbaar gemaakt. En door – in combinatie met een waterpomp - een koppeling te maken tussen het zwembad en het laagtemperatuur verwarmingssysteem, geeft de zwembadruimte de energie die nodig is om het water te verwarmen ook weer af en wordt het onderdeel van een energiezuinig klimaatsysteem in de woning. Het zwembad helpt daardoor mee een maximaal rendement te halen uit de beschikbare energie.
De zuidgevel heeft over de volle lengte, schuifpuien van glas en aluminium die de bewoners een adembenemend uitzicht bieden over de rivier en de uiterwaarden, en tegelijkertijd de zon vrij spel geven. Om die overvloed van zonlicht en zonnewarmte tegen te houden is door Paul de Ruiter een zonwering van 10 luiken met horizontale houten lamellen ontwikkeld. Om de zonwering aan te passen bewegen niet de lamellen zelf, maar het luik als geheel. Elk van de 10 luiken is opgedeeld uit twee delen met een knik in het midden. Wanneer ze voorgeprogrammeerd danwel handmatig worden geopend, verheft het luik zich als een luifel boven de glazen pui. Wanneer de luiken worden gesloten, vallen ze aan de onderzijde in een slot. Hierdoor is het mogelijk om de schuifpuien achter de zonwering geopend te houden, zonder het risico te lopen op inbraak.